Het ging anders dan gepland. Robert schreeuwde: Tom, ga! en ik sprong mee met een renner uit Slovenië, die probeerde uit de greep te blijven van het voortjagende peloton in de straten van Xining, een stad diep in China. Toen ik achterom keek, zag ik dat we een gaatje hadden geslagen en ik zette vol door. Dit moest hem gaan worden, de streep kwam dichter en dichter, net als de sprinters achter me. Uiteindelijk redde ik het: ik had mijn eerste zege te pakken als professional!
Het gevoel na de streep is lastig te omschrijven, maar ik weet een ding: dit was de reden waarom ik negen jaar geleden definitief koos voor wielrennen, stopte met schaatsen en er sindsdien alles voor doe om te slagen als profwielrenner.

Beknopte biografie

Het was in 1997 dat ik mee aanmeldde bij De Oldenzaalse Wieler Club (ik ben nog steeds lid). Vanaf dat moment begon serieuzer te trainen en natuurlijk ook kleine wedstrijden te rijden. In het eerste jaar reed ik geen platte prijs, maar in 1998 ging het al veel beter. Ik merkte dat ik sterker was geworden en dat ik best goed kon sprinten. Na drie jaar OWC nam Rabobank contact met me op. Of ik deel wilde uit maken van de juniorenploeg. Zo werden onder andere Thomas Dekker, Marc de Maar en Tom Stamsnijder (nu profs bij Rabobank) mijn teamgenoten.

Ik stapte een jaar later over naar de amateurs. Ik kon niet bij Rabobank blijven en koos voor de Löwik-ploeg van Han Vaanholt. Na twee jaar en goede uitslagen vroeg Rabobank of ik toch niet weer bij hen wilde koersen. Ik stapte over en bleef daar tot en met eind 2007. Ik reed uiteindelijk in de Continentale ploeg, met onder meer Robert Gesink, Bauke Mollema, Martijn Maaskant en Lars Boom. In 2006 won ik Parijs-Roubaix voor beloften en sinds die dag weet ik het zeker: Parijs-Roubaix is de mooiste koers van het jaar.

Omdat Rabobank nog een jaar wilde wachten met een overstap naar de prof (en ik niet), tekende ik eind 2007 een éénjarig contract met Skil-Shimano. Ik debuteerde tijdens de ronde van Qatar en Mallorca als voorbereiding op mijn eerste profjaar.

Doel was: meedoen in de voorjaarsklassiekers. Ik reed de Ronde van Vlaanderen (ik koos vroeg de aanval), Gent-Welvelgem (18e) en Parijs-Roubaix (29ste). Daarna reed ik nog een aantal etappewedstrijden, maar mijn tweede grote doel was toch het NK in mijn geboorteplaats. Ik stelde me daar veel van voor, zat die dag ook mee voorin, reed een sterke wedstrijd, maar Lars Boom was die dag de betere.

Na het NK ging ik direct door met zes teamgenoten naar China. Eerst een week trainen en acclimatiseren (Qinghai ligt op grote hoogte) en daarna de Ronde van Qinghai Lake die tien dagen duurde. En het was daar, dat ik mijn eerste wedstrijd als prof won! Ik was in de straten van Xining (ruim 700.000 inwoners) de beste in lange massasprint, heuvel op.

Na China stonden er nog een aantal mooie wedstrijden op het programma! Zo mocht ik onder andere de Eneco Tour, Parijs-Brussel en Parijs-Tours nog rijden. In de laatste wedstrijd van het jaar, de Sluitingsprijs Putte-Kapellen, mocht ik het podium weer betreden. In de massasprint drukte ik als derde mijn wiel over de meet. Een mooie afsluiter van een geslaagd eerste jaar bij de profs!

2009 zou "mijn" jaar moeten worden. Ik ging zeer voortvarend van start. In Qatar en in de Ruta del Sol reed ik korte uitslagen, zo werd ik één keer tweede en zesde in de massasprint in Spanje. Ik was dus klaar voor het voorjaar! Helaas zat een echte uitschieter er niet in. Ik reed steeds goed, maar ook weer steeds net niet.. Na het voorjaar ging ik me volledig richten op de Tour de France. Als ploeg hadden we een wildcard gekregen om deel te nemen aan deze schitterende wedstrijd! Natuurlijk wil je daar dan bij zijn! Net als in het voorjaar ging alles naar wens, korte uitslagen, veel gewerkt voor de ploeg en ik had goede benen. Helaas werd ik net voor de Ster Elektro Toer ziek. Hierdoor moest ik na de proloog al opgeven en m'n voorbereiding liep behoorlijk in de soep. Ook de wedstrijden erna verliepen niet geheel naar wens. Zo moest ik halverwege het Nederlands Kampioenschap uit koers omdat ik nog niet 100% hersteld was. Helaas had ik er al beetje rekening mee gehouden: Geen Tour de France voor mij. Ik mocht nu weer naar China! Een wedstrijd waaraan ik goede herinneringen had. Vorigjaar won ik er namelijk een etappe.

Ook dit jaar wist ik weer een etappe te winnen in China! In Xining winsten de mensen nog wie ik was. Ik wist er namelijk vorig jaar ook te winnen. En dit jaar was het opnieuw prijs! Ik moest wachten tot de laatste etappe, maar de winst was binnen! Gelukkig kon ik nu met een goed gevoel in het vliegtuig richting Nederland stappen. In het najaar stonden vrijwel dezelfde wedstrijden als vorig jaar op het programma. Een vijfde plek in Parijs-Brussel vond ik zelf het mooiste resultaat.

In 2010 rijdt ik alweer voor het derde jaar voor Skil-Shimano. De voorbereiding verliep goed. Ik merk echt dat ik steeds sterker en sterk word! Het resultaat was er ook direct. Zo kwam ik als 9e over de streep in de Omloop het Nieuwsblad (voorheen Omloop het Volk). Ook in de weken erna was ik geregeld voorin de uitslagen terug te vinden. Zo eindigde ik als beste Nederlander in de mooiste wedstrijd van het jaar: Parijs-Roubaix! Op het Velodrome in Roubaix eindigde ik als 13e.


Groeten,

Tom